لعنت
عَنْ أَبِي حَمْزَةَ الثُّمَالِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ عليه السلام يَقُولُ:
إِنَّ اللَّعْنَةَ إِذَا خَرَجَتْ مِنْ فِي صَاحِبِهَا تَرَدَّدَتْ بَيْنَهُمَا فَإِنْ وَجَدَتْ مَسَاغاً وَ إِلَّا رَجَعَتْ عَلَى صَاحِبِهَا
از ابى حمزه ثمالى، گويد: شنيدم امام باقر (عليه السلام) مىفرمود:
راستى چون لعنت از دهان صاحب خود بيرون آيد، ميان او و طرف لعن شده مردّد ماند، اگر مجوّزى يابد (بر ملعون بماند) و گر نه به گوينده خود برگردد
منبع:
اصول كافى-ترجمه كمرهاى
جلد 5
صفحه 341
باب دشنام .....
نكته :
گاهي ديده مي شود كه برخي به راحتي به پدر و مادر هم لعنت مي فرستند كه طبق اين روايت ...
+ نوشته شده در شنبه بیست و ششم آذر ۱۳۹۰ ساعت 22:23 توسط
|