ترك مكان ؛يكي از شيوه هاي امر به معروف
وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذينَ يَخُوضُونَ في آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُم
هر گاه كسانى را ديدى كه آيات ما را مسخره مىكنند، از آنها روى بگردان [سوره انعام آيه 68]
بعضي از مردم در مجالس حرام مي نشينند و وقتي از آنان سوال مي شود چرا نشسته ايد مي گويند ما راضي نيستيم و در گناه آنان شركت نمي كنيم ؛ در حالي كه اين كاملا اشتباه است و بايد مكان را ترك كنند
داستانك 1 :
امام صادق (عليه السلام) در مهمانى شركت كردند.
يكى از مهمانها از صاحبخانه با اشاره آب طلبيد. او هم شرابى آورد.
حضرت به محض آنكه متوجه شد، مجلس را ترك كرد و فرمود: «جلسهاى كه در آن شراب بنوشند، نه تنها نبايد خورد كه بايد آن جلسه را ترك كرد تا ديگران بفهمند كه شرابخوارى كارى زشت است.»
[منبع: بحارالانوار – جلد 79 – صفحه 141]
داستانك 2 :
«يكى از نمايندگان مجلس در قبل از انقلاب اسلامى، خدمت امام امت (ره) رسيد و گفت: قانونى مىخواست تصويب شود كه ضد اسلام بود من رأى ندادم.
امام با عصبانيت فرمودند: كافى نبود. بايد داد و فرياد به راه مىانداختى و مجلس را ترك مىكردى.»
[كتاب امر به معروف و نهى از منكر، نوشته حجه الاسلام قرائتي صفحه : 24]
