عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ آبَائِهِ علیهم السلام قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلی الله علیه و آله : طُوبَى لِمَنْ وَجَدَ فِي صَحِيفَةِ عَمَلِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ تَحْتَ كُلِّ ذَنْبٍ أَسْتَغْفِرُ اللَّهَ

خوشا به آن كسى كه در روز جزا در نامه اعمالش زير هر گناهى كلمه استغفر اللَّه را بيابد


داستان

يكي از علماي بزرگ را در خواب ديدند ازحال او سوال كردندگفت:الحمد لله وضعم خوب است باغي دارم حور العيني دارم قصري دارم رفت وآمدي دارم ملائكه با من رفت وآمد دارند وخادم من اند ,وضعم خيلي خوب است اما صبح به صبح يك عقربي مي آيد ويك نيش به پايم مي زند وبايد با درد آن تا فردا كه دو مرتبه مي آيد بنالم سوال كردند مگر چه كردي ؟گفت:يك زخم زبان زدم و فراموش كردم توبه كنم ساده گرفتم توبه نكردم اين عقرب را نكشتم.

منبع روایت :

وسائل‏الشيعة   

جلد 16  

  صفحه69   

85- باب وجوب الاستغفار من الذنب و ا

 

منبع داستان:

اخلاق در خانه

استاد حسین مظاهری

صفحه 206